Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο Παύλος Μαρινάκης σχετικά με τη δράση της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος (ΔΑΟΕ) γνωστής και ως «ελληνικό FBI» καθώς και της ΑΑΔΕ είναι καταλυτικά.
Δείχνουν ότι το «νομιμότητα παντού», που ο πρωθυπουργός έχει από την πρώτη στιγμή θέσει ως κεντρική προτεραιότητα, δεν αποτελεί ένα ακόμη σύνθημα.
Τα στοιχεία για τη ΔΑΟΕ και την ΑΑΔΕ
Οπως ανέφερε, «από την ίδρυσή της η ΔΑΟΕ έχει χειριστεί 1.510 υποθέσεις, έχουν αποδοθεί κατηγορίες σε σχεδόν 5.500 πρόσωπα και έχουν αποδομηθεί 259 εγκληματικές οργανώσεις. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται κυκλώματα παράνομου λογισμικού σε πρατήρια καυσίμων και λαθρεμπορίας τσιγάρων, καθώς και οργανώσεις που δρούσαν σε Εφορίες, πολεοδομίες, φυλακές και τη δημοτική αστυνομία».
Την ίδια στιγμή, «η ΑΑΔΕ πραγματοποίησε το 2024 και το 2025 περισσότερους από 60.000 τακτικούς φορολογικούς ελέγχους, βεβαιώνοντας φόρους και πρόστιμα άνω των 5,2 δισ. ευρώ, καθώς και περισσότερους από 100.000 επιτόπιους ελέγχους σε επιχειρήσεις, ενώ την τελευταία τριετία έχουν επιβληθεί περισσότερες από 2.600 αναστολές λειτουργίας καταστημάτων για φορολογικές παραβάσεις».
Σημειώνεται πως περίπου 1 δισ. ευρώ πρόσθετων εσόδων ετησίως προέρχεται από τη μείωση της φοροδιαφυγής και πρέπει να τονίσουμε στο σημείο αυτό ότι στο παρελθόν δεν υπήρχαν περιπτώσεις εσόδων από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Αλλωστε η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής ήταν μια προεκλογική δέσμευση όλων των κυβερνήσεων, όμως επί της ουσίας αποδίδει τα τελευταία χρόνια.
Στο πλαίσιο αυτό αξίζει να δούμε τις δύο περιπτώσεις που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας και αφορούν μεγάλες επιχειρήσεις στον χώρο της εστίασης με βάση τα παραπάνω δεδομένα. Οτι δηλαδή οι αρμόδιες αρχές λειτουργούν με βάση το νομικό πλαίσιο και το νομικό οπλοστάσιο που έχουν στη διάθεσή τους αντιμετωπίζοντας την παρανομία σε όλα τα επίπεδα.
Η στάση της αντιπολίτευσης
Η προσπάθεια της αντιπολίτευσης να χρεωθούν στην κυβέρνηση τα αποτελέσματα της ορθής λειτουργίας των αρχών αντί να της πιστωθούν προκαλεί ερωτήματα για το σκεπτικό με το οποίο τα κόμματα –ειδικά αυτά που δηλώνουν κόμματα εξουσίας– αντιμετωπίζουν όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
Διότι το ερώτημα δεν είναι τι έκανε η κυβέρνηση, αλλά αν θα έβγαιναν όλα αυτά στη φόρα αν η κυβέρνηση δεν δημιουργούσε το κατάλληλο περιβάλλον και δεν έδινε τη δυνατότητα στις αρχές να λειτουργήσουν χωρίς παρεμβάσεις άνωθεν, χωρίς «παραϋπουργεία», χωρίς δεσμεύσεις έναντι συμφερόντων.
Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Και στην πρώτη θητεία της κυβέρνησης Μητσοτάκη η αντιπολίτευση επιχείρησε να συνδέσει κυκλώματα που αποκαλύπτονταν με στελέχη της κυβερνώσας παράταξης. Δεν πήγε όμως καλά αυτή η τακτική. Εκτός και αν κάποιοι πιστεύουν πως μπορούν να πείσουν τους πολίτες πως πριν το 2019 δεν υπήρχαν κυκλώματα, δεν υπήρχαν εγκληματικές οργανώσεις, δεν λυμαίνονταν κάποιοι το Δημόσιο. Οτι όλα λειτουργούσαν άψογα σε όλους τους τομείς. Την ημέρα και τη νύχτα.
Αυτές οι λογικές που επικρατούν στην αντιπολίτευση ενδεχομένως αποτελούν και μία από τις αιτίες που τα κόμματα παραμένουν καθηλωμένα. Είναι δύσκολο να πειστούν οι πολίτες πως στο παρελθόν όλα ήταν αγγελικά πλασμένα. Οπως είναι δύσκολο να πειστούν πως η διαφθορά, τα κυκλώματα και οι εγκληματικές οργανώσεις άρχισαν να δρουν μετά το 2019. Αντιθέτως, είναι εμφανές –και το επιβεβαιώνουν και τα στοιχεία– πως μετά το 2019 άρχισαν να αποκαλύπτονται. Και, κυρίως, να εξαρθρώνονται, πάντα με την αίρεση του τεκμηρίου της αθωότητας και πάντα με δεδομένο ότι οι τελικές αποφάσεις ανήκουν στη Δικαιοσύνη.
* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο»
