Πριν από δύο χρόνια, και παρά τις προσδοκίες των περισσότερων ΜΜΕ, ο Τραμπ κέρδισε μία από τις εύκολες εκλογές και κατέκτησε τον «θρόνο» του Λευκού Οίκου, αναδεικνυόμενος και πάλι ο ισχυρότερος άνθρωπος του κόσμου.
Παρά τις δικλίδες ασφαλείας που παρέχει η πραγματικά πιο λειτουργική δημοκρατία στον κόσμο (αλήθεια, γιατί δεν την αντιγράφουμε;) και με νωπή τη λαϊκή ψήφο, ο Τραμπ θα μπορούσε να πράττει, ουσιαστικά, ό,τι ήθελε.
Ολοι είμαστε μάρτυρες του τι έγινε τα τελευταία δύο χρόνια. Στην παγκόσμια οικονομία, στην αρχή – με revolving door δασμούς και παιχνίδια στα χρηματιστήρια και με τις φήμες ότι φίλοι του κέρδιζαν απίστευτα ποσά από τις αποφάσεις και τις δηλώσεις του. Εφτασε στο σημείο, μάλιστα, να πουλάει πρόσβαση σε μελλοντικές δηλώσεις του στο Truth Social! Αλλά δεν έμεινε εκεί. Παραβίασε κατάφωρα το διεθνές δίκαιο: απήγαγε αρχηγό κράτους και στην ουσία τον αντικατέστησε με «ανδρείκελο» αφήνοντας το ίδιο καθεστώς και λίγο αργότερα υπέγραψε συμφωνία εκμετάλλευσης του πετρελαίου υπέρ των ΗΠΑ.
Ξεκίνησε πόλεμο κατά ενός ανεξάρτητου κράτους (που πράγματι έχει δημοκρατικά και ανθρωπιστικά προβλήματα) αλλά χωρίς καμία νομιμοποίηση από το ανώτατο αρμόδιο διεθνές όργανο που θεσπίστηκε ειδικά για αυτόν τον λόγο – τα Ηνωμένα Εθνη. Υπάρχουν και τα θεματάκια της Ρωσίας, της Γροιλανδίας, της Νορβηγίας… Παράλληλα, ας μη λησμονούμε τη δράση της ICE, που πραγματικά τρομάζει!
Οι πρόσφατες εκλογές δίνουν μια κάποια ελπίδα πως η τραμπική συμπεριφορά μπορεί να περιοριστεί και οι ΗΠΑ να επανέλθουν στον ρόλο που διατηρούσαν τόσα χρόνια καθώς, ακόμα και με τα μειονεκτήματά τους, αποτελούν έναν στρατηγικό σύμμαχο για την Ευρώπη και συνεισφέρουν στη διατήρηση του τρόπου ζωής που ο δυτικός κόσμος έχει συνειδητά επιλέξει.
Ο Τραμπ, φυσικά, δεν θα αλλάξει. Ενας άνθρωπος ευφυής και με συγκεκριμένο κοινό που τον ακολουθεί πιστά, θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί το διπλό βέτο που πλέον διαθέτουν οι Δημοκρατικοί στο Κογκρέσο – Γερουσία και Βουλή. Θα τους κατηγορεί ότι σταματάνε οποιοδήποτε νομοσχέδιο της κυβέρνησής του και θα τους επιρρίπτει ευθύνες για τα κακώς κείμενα της οικονομίας καθώς, πλέον, θα ισχυρίζεται ότι αν εφαρμόζονταν οι προτάσεις του «America would again be great» και οι τιμές θα έπεφταν.
Οι Δημοκρατικοί, λοιπόν, θα πρέπει να μην πέσουν σε αυτή την εύκολη παγίδα του Τραμπ. Η απόρριψη νομοσχεδίων θα πρέπει να συνοδεύεται είτε από ουσιαστικές προτάσεις είτε από τροποποιήσεις που δεν σταματούν το κυβερνητικό έργο και τις εργασίες της Administration. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι πρέπει να βρουν το αντίπαλο δέος του Τραμπ. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποια προοπτική στο Δημοκρατικό Κόμμα για μια ηγεσία που εμπνέει και θα μπορέσει να διεκδικήσει σε δύο χρόνια την προεδρία. Και χωρίς αυτό, οι Ρεπουμπλικανοί θα ξανακερδίσουν εύκολα τις εκλογές.
Α, και οι διάφοροι εν Ελλάδι Τραμπικοί ας κατανοήσουν πόσο επικίνδυνες είναι οι ιδέες του για τη Δημοκρατία και το διεθνές δίκαιο.
